Τετάρτη

do do it.

Να πεις αυτό που νιώθεις. 
Να γελάσεις δυνατά ή σιγά. 
Να ερωτευτείς. 
Να ταξιδέψεις με 10 ευρώ στην τσέπη. 
Να χουζουρέψεις. 
Να κλάψεις μπροστά σε όλους. 
Να τελειώσεις. 
Να ρευτείς όταν έχεις βαρυστομαχιάσει. 
Να ξεσπάσεις τα νεύρα σου. 
Να βγάλεις τα παπούτσια σου όταν σε πιέζουν.
Να κλάσεις όταν σε πονάει το έντερο. 
Να μείνεις άπλυτος για 5 μέρες. 
Να βήχεις στην απόλυτη ησυχία. 
Να τραγουδάς παράφωνα. 
Να φυσάς τον καπνό όπου βρεις. 
Να κόψεις ένα λουλούδι απ'τον κήπο του γείτονα. 
Να δεις μια ταινία για 17η φορά. 
Να ρωτήσεις ποιο είναι αυτό το τραγούδι. 
Να φιλήσεις ένα αγόρι. 
Να ρωτήσεις στην πανεπιστημίου ποια είναι η Ιπποκράτους. 
Να κλέψεις μια ατάκα. 
Να φιλήσεις ένα κορίτσι. 
Να κάνεις παρέα. 
Να πιεις τα πάντα. 
Να καπνίσεις τα πάντα. 
Να μείνεις μακριά. 
Να σου μαγειρεύουν άλλοι. 
Να μισείς. 
Να αγαπάς και να αγαπιέσαι ταυτόχρονα. 
Να πίνεις coca cola καθημερινά. 
Να ποζάρεις. 
Να κυκλοφορείς σαν λέτσος. 
Να αράζεις. 
Να δουλεύεις γι'αυτό που αγαπάς. 
Να μη βγάζεις λεφτά. 
Να μη θυμάσαι συνθέτες και σκηνοθέτες. 
Να εμπιστεύεσαι. 

Σκατά και προκατάληψη. Η ζωή είναι μία. Και όχι πρόβα τζενεράλε. ΜΙΑ.



Δευτέρα

Hey you

Να, αγαπώ τους φίλους μου. Τους λατρεύω. Είναι το πιο όμορφο συναίσθημα να περνάς και τα καλά και τα άσχημα μαζί τους. Δεν μπορώ να φανταστώ τίποτα χωρίς τους φίλους μου. Λατρεύω τις ξαφνικές συναντήσεις, τα απρόσμενα χαζολογήματα, τους βαρετούς καφέδες, τις ανατριχιαστικές λεπτομέρειες, τα νευράκια, τις παρεξηγήσεις, τους ύπνους, τα ξυπνήματα, τις πολύωρες εκδρομές, τα πάντα. Πιο πολύ λατρεύω την αγάπη, αυτή που δίνω, αυτή που λαμβάνω. Κ, λατρεύω να με τσαντίζεις. Σ, λιγώνομαι όταν χορεύεις. Α, ξεκαρδίζομαι που γελάς με τα πάντα. Α, λατρεύω να καίγομαι μαζί σου. Γ, σε μισώ που είσαι μακριά. Ε, μαζί σου νιώθω παιδί μικρό. Γ, αγαπώ που είσαι κουκουρούκου. Δ, είσαι η οδηγός μου στη ζωή. Χ, δεν γίνεται να έχω καλύτερο αδερφό. Είστε το πιο σημαντικό εφόδιο, με σας, αντέχω τα πάντα και σας θέλω δίπλα μου στα πάντα.
Και είτε είμαστε κοντά, είτε μακριά, μου είναι το ίδιο.

Σάββατο

Ουδέν κρυπτόν υπό τα αστέρια

Νύχτα να' ναι και βγαίνουν τα πιο όμορφα. Είναι που γύρω σου έχεις σκοτάδι και δεν σε επηρεάζει τίποτα? Είναι που δεν χτυπούν τα τηλέφωνα? Είναι που το σώμα ηρεμεί και η λειτουργία του εγκεφάλου γίνεται πιο έντονη? Είναι χημεία? Είναι συντονισμός? Είναι συναίσθημα? Είναι όλα αυτά? Δεν ξέρω. Αλλά τη νύχτα, συμβαίνουν τα πιο καλά. Ακόμα κι αν λατρεύω τον ήλιο, ακόμα κι αν λατρεύω να νιώθω τις λεπτομέρειες που ειναι πιο αισθητές τη μέρα, ακόμα κι αν στην καρδιά μου έχω πεταλούδες στα χρώματα του ανοιξιάτικου απογεύματος, η νύχτα είναι πιο αποδοτική. Με τις τζαζιές στο ραδιόφωνο και τη μπύρα στο πλαστικό ποτηράκι, τα πάντα πάιρνουν άλλη μορφή, βλέπω το κάθε τι πιο δημιουργικό, πιο χρήσιμο. Τα πάντα έχουν σημασία, οι ιδέες κατεβαίνουν η μία μετά την άλλη. Οι πράξεις είναι ακόμα πιο δραστικές. Και η παρέα.. Η παρέα που έχω εκείνα τα δημιουργικά και απρόβλεπτα βράδια είναι η καλύτερη. Ζω γι'αυτό.

Παρασκευή

Λόκαλ

Εμείς εδώ, του χωριού έιμαστε συνηθισμένοι στις μεγάλες αποστάσεις και οι urban τύποι στεναχωριούνται πραγματικά που πρέπει κάθε φορά μετά από έξοδο να τους αποχαιρετούμε και να ξέρουν ότι θα ξοδέψουμε 4 φορές περισσότερο χρόνο για να φτάσουμε στα κρεβατάκια μας. Αλλά εξετάζουμε την απόσταση και στις καθημερινές δουλειές. Με τους ανθρώπους με τους οποίους συνεργαζόμστε. Με τους φίλους εκτός χωριού. Με τις σχολές. Με τις δουλειές. Με τις προμήθειες. Και όταν είσαι πιτσιρίκι και έχεις όρεξη, κόβεις βόλτες όλη την ώρα, δεν σε νοιάζει..έχεις και την άνεση χρόνου, μπορείς να σπαταλήσεις όσο θες!Αλλά όταν περνάει ο καιρός, βαριέσαι τα πέρα-δώθε και απλά αράζεις. Και όταν η κοινωνία είναι μικρή, με λίγες δυνατότητες, χωρίς πολλά ενδιαφέροντα, μιζεριάζεις και απλα αράζεις. Ειναι κοινωνικό το θέμα. Εμείς εδώ στο χωριό, είμαστε εκτός πολιτισμού και αυτό βγαίνει προς τα έξω. Και είναι όμορφα να μένεις. Ήσυχα. Αλλά μόνο αυτό. Αντε, δεν κάνουμε κάτι?


Τετάρτη

Δικό μου!

Είναι γλυκιά η κούραση όταν προσπαθείς για κάτι όλο δικό σου. Πετιμέζι, όταν ανταμοίβεσαι κιόλας. Το οικονομικό δεν είναι τόσο σημαντικό στις αρχές, η ανάγκη να κάνεις κάτι και να ακούσεις 2-3 καλά λογάκια είναι πολύ μεγαλύτερη. Και αποκορύφωμα είναι, όταν πιο πολύ αρέσει σε εσένα. Αυτή η πόρωση αξίζει τα πάντα. Να βλέπεις το δικό σου, φτιαγμένο απ΄το τίποτα, να σου δίνει την πιο μεγάλη χαρά, να σου μεταδίδει την αγάπη από την οποία είναι φτιαγμένο. Σκέτη ευτυχία.


Τρίτη

τικ, τοκ. τικ, τοκ.

Λατρεύω τους ανθρώπους που προγραμματίζουν σωστά το χρόνο τους και τα χρήματά τους. Μου είναι αδιανόητο να τα προλαβαίνω όλα στην ώρα τους. Και αυτή η αναβολή.. ΕΙΝΑΙ ΠΑΓΙΔΑ! ΠΡΟΣΟΧΗ! ΚΙΝΔΥΝΟΣ! Πόσες φορές απολαμβάνω την τεμπελιά μου αναβάλλοντας υποχρεώσεις οι οποίες που δίνουν χατουκάκια μετά? Άπειρες. Και θα συνεχίσω να το κάνω γιατί οι κακές συνήθειες δεν κόβονται. Και τώρα, 1:16 θα σχεδιάζω μέχρι να τελειώσω καμιά δεκαριά σχέδια που ΕΙΧΑ ΟΛΟ ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ ΝΑ ΤΑ ΚΑΝΩ. Και ένα είναι σίγουρο. Ο χρόνος είναι χρήμα. Η σπατάλη χρόνου, κοστίζει. Κι αν δεν το βλέπεις, αν δεν είναι προφανές για τα μάτια σου, δεν πειράζει. Θα μουτζώνεσαι μετά. Συμβαίνει. Και τώρα συμβαίνει.

Δευτέρα

frequency

Είναι εκείνες οι φορές που άλλα λες και άλλα κάνεις. Και είναι πολλές. Και στον ύπνο μου έβλεπα σήμερα ότι μειώθηκε το χρέος της χώρας μας. Δεν συντονίζεται το ρημάδι το μυαλό, δεν συντονίζεται.